AANMELDEN  

 

We vertrokken op zaterdag om 12 uur vanaf het station in Voorhout. Er kon weinig fout gaan want alles was tot in de puntjes goed geregeld door Ben (en alles liep dus ook daadwerkelijk op rolletjes!).
Hoewel de ene ouder een wat snellere auto heeft dan de andere, kwamen we toch nagenoeg gelijk aan in Mechelen bij de hostel om 14:30. Yente zou wat later komen, en Miranda had eerst nog een vrijgezellenfeestje en kwam zondagochtend direct naar het zwembad in Kapelle op den Bos. Ben had aangegeven dat we pas om  17 uur konden inchecken in het hostel, en dat moesten we dus vrij letterlijk nemen. Niet eerder dan 17 uur, betekent in `België ook echt: de deur gaat niet eerder open, er is niemand aanwezig’. 
Dit was best vervelend want de meeste zwemmers hadden wel even naar het toilet willen gaan voordat we aan de stadswandeling gingen beginnen, helaas... Het was gelukkig prachtig weer en op weg naar de stad kwamen we zowaar een park tegen, met een barretje mét toilet. Deze toilet is dan ook goed gebruikt onder de toezegging dat we later terug zouden komen voor een drankje, zo gezegd, zo gedaan. Tja, en dan sta je in een prachtig park, mooi weer, een grasveldje…we besloten toen toch maar om in het park te blijven. De zwemmers speelden een partijtje voetbal in de schaduw, en de ouders ploften op een bankje in de zon. Na een uurtje kregen we toch wel dorst, en hebben we een drankje gedronken, en vervolgens op naar het hostel. 
De vriendelijke gastheer verwachtte ons al, en gaf, voordat we iets konden zeggen, aan dat hij geen korting kon geven op de totaalprijs omdat we met minder personen waren gekomen dan opgegeven. Vervolgens ging hij uitvoerig bellen, en kregen we opeens (ongevraagd) dus toch korting. Heel fijn en minister ‘Andy’ van Financiën vulde het budget hiermee aan, wat natuurlijk toch wel fijn was. 
Het hotel was simpel maar schoon en het avondeten was basic maar voedzaam en lekker. Om 20 uur dachten de zwemmers nog even buiten te gaan spelen...maar helaas, alle zwemmers moesten voor half 9 in bed liggen. Dat lukte..., het duurde toch nog even, en een paar ingrepen voordat het daadwerkelijk stil was. Hierin traden ouders, en grotere zwemmers in goed overleg gezamenlijk op. De ouders hebben beneden in de bar nog een drankje gedronken en zijn ook op tijd naar bed gegaan.
 
De wekkers gingen op zondag om 6:15. Vóór het ontbijt van 6:45 moesten de kamers helemaal leeg zijn (dat is gelukt!) en om 7:20 zat iedereen in de auto op weg naar het zwembad. Bij het zwembad aangekomen stond Miranda ons al op te wachten en konden we ons installeren in de rustruimte. De rustruimte was op ongeveer 200 meter van het zwembad en de gehele dag zijn ouders en zwemmers meerdere keren heen en weer gelopen. Dat was best aangenaam met het mooie weer. Het was lekker om buiten te zijn tussen de programma's door. En er ontstond zowaar een soort 'open water sfeer’ bij een binnen wedstrijd.
 
Het niveau van de zwemmers in België was best hoog, en dat gaf spannende races. Voor een aantal zwemmers was dit de eerste wedstrijd in het buitenland en dat was toch best wel spannend. Er is echter ontzettend goed gezwommen en menig PR is verbroken. Soms ging het ook niet even zoals verwacht en moest er een traantje weggepinkt worden. Dat hoort er allemaal bij. Al met al een mooie score: De Columbiaan is uitgekomen op 48 afstanden, er zijn 22 PRs gesneuveld, 8 keer een eerste,  3 keer een tweede, en 4 keer een derde plek, samen met  slechts 2 ‘dissen’. Voor de minioren (‘de eentjes’) was er per programmanummer een prijsuitreiking en zij stonden maar liefst 8 keer op het podium(!). Boele (11/12jaar) en Kimberly (12/13) mochten naar de finale in hun leeftijdscategorie. Het werden spannende races, Boele werd 4e, en Yente tikte als 2e aan na een bloedstollende race. De finale halen is leuk in België, want iedere finalist kreeg een geldprijs(!). Kimberly kreeg niet veel tijd om uit te rusten want ze moest meteen aan de bak in de ‘Australische estafette’ (Nederlandstalige Belgen noemen dat liever ‘Australische aflossing’ overigens). Samen met Yente, Maaike en Fee begon zij aan een uitputtingsslag waarbij steeds de laatste groep die aantikt afvalt. Het was zwaar, want tussen de estafettes kregen de zwemmers slechts 2 minuten rust. De dames zwommen erg goed en ze schopten het tot de 3e ronde, daar tikten ze als laatste aan en dat betekende voor De Columbiaan, helaas, het einde van de wedstrijd.
 
We kijken terug op een mooie en leerzame wedstrijd. Na een bezoekje aan de KFC op de weg terug kwam er aan dit geslaagde weekend voor zwemmers, ouders, begeleiders en trainers van De Columbiaan weer een einde. 
feryn
 

Free Joomla! template by L.THEME